Sogvilla

Pelagjafir með túttu á fyrstu vikunum eru tengdar auknum brjóstagjafavandamálum og fleiri konum sem hætta brjóstagjöf.  Hönnun flestra pelatútta koma barninu til að nota mjög ólíkar tungu, kjálka og munnhreyfingar en við brjóstagjöf.

Aðal ástæðan fyrir því að barn beitir munninum öðruvísi í pelagjöf er að hratt flæði þvingar barnið til að halda tungunni fyrir aftan neðri góminn.  Það þrýstir síðan tungunni upp í gómloftið til að stöðva vökvaflæðið þegar það þarf að anda.  Þessi hreyfing er andstæða réttrar brjóstagjafahreyfingar þar sem barn á brjósti þarf að teygja tunguna fram yfir neðri góminn til að ná djúpu gripi og sjúga rétt.  Því er það ekki að undra þótt börn ruglist.  Valkostir í stað peratúttu eru t.d. teskeiðar, dropateljarar, sprautur, staup, fingurgjöf og hjálparbrjóst.

Ef pelagjöf er eina leiðin sem er fær til að koma næringu í barnið er betra að nota túttu með hægu flæði til að draga úr ruglingi við brjóstagjafahreyfingu.  Tútta með hægu flæði getur forðað eða a.m.k. dregið úr þörf barns til að halda tungunni fyrir aftan neðri góminn.  Til að prófa túttu ætti að halda henni eins og gert væri við gjöf og þá ætti að vera hægt að telja nokkrar sekúndur milli mjólkurdropa sem leka.


Katrín Edda Magnúsdóttir, ljósmóðir og brjóstagjafaráðgjafi.  Heimild: Mothering Multiples, Gromada.

 

Deila