Að venja tveggja ára af brjósti

11.11.2007

Heilar og sælar!

Sonur minn er að verða tveggja ára, enn á brjósti og sýnir ekki merki þess að vilja hætta í bráð. Hann fær brjóst kvölds og morgna og auk þess oftast þegar hann kemur heim úr leikskóla síðdegis. Okkur mæðginum finnst þessar brjóstastundir afar notalegar, njótum þeirra bæði. Hann er mjög virkur drengur, alltaf á fullu og slakar sjaldan á nema á brjóstinu. Ég er farin að huga að því að hætta brjóstagjöfinni. Aðallega vegna þess að hann saknar mín mjög þegar ég er fjarri, ég stefni að utanlandsferð eftir tvo mánuði og vil helst að honum líði sem best á meðan ég er í burtu. Held að það sé betra að hann sé vaninn af brjósti þá. Helst hefði ég viljað að hann hætti sjálfur, en mér sýnist það ekki gerast í bráð. Eigið þið ráð í pokahorninu um það hvernig best sé að venja svona stórt barn af brjósti án þess að því líði illa, sem sagt á sem mildastan máta?

Bestu kveðjur.



Sæl og blessuð!

Það er reyndar mjög einstaklingsbundið hvað hentar hverju barni þegar þau eru komin á þennan aldur. Notaðu endilega þau ráð sem að þú heldur að virki á þennan strák. Hér er ein tillaga. Fyrst velurðu hvora gjöfina þú ætlar að taka út fyrst. Það væri væntanlega sú sem er aðeins minna uppáhalds. Leyfa honum að halda mest uppáhaldsgjöfinni lengst. Síðan reynirðu að undirbúa ykkur þannig að eitthvað skemmtilegt gerist á þeim tíma sem þessi gjöf fer vanalega fram á. Það gæti verið nýr leikur, nýtt leikfang, máltíð,söngur, gönguferð eða eitthvað sem þú veist að honum myndi finnast skemmtilegt og dreifði huga hans. Þegar síðan tíminn sem gjöfin fór fram á er liðinn og vel það, er bara tekið til við það sem venjulega kom á eftir eins og ekkert hafi í skorist.  Það geta auðvitað komið fram mótmæli en ef þau eru væg lætur þú þig hafa þau. Þau hætta yfirleitt eftir örfáa daga. Vona að þú hafir fengið eitthvað sem hjálpar.  


Kveðja,

Katrín Edda Magnúsdóttir,
ljósmóðir og brjóstagjafaráðgjafi,
11. nóvember 2007.